کسروی بدیهای محمدعلی میرزای ولیعهد را پیش از تاجگذاری می‌آورد و تاجگذاری را آغاز بی‌پروایی با مجلس می‌داند. روایت رفتن به باغشاه، با شابشال و لیاخوف، از صفحات مشهور کتاب است.

براون شاه را متکی به سفارت روس و بریگاد قزاق می‌بیند. همدلی او با مجلس آشکار است؛ گزارشش از بمباران، گواه معاصر اروپایی است.