برو به محتوا
شیر و خورشید

گاهنامهٔ مشروطه

جنبش مشروطه

رساله «ایضاحات در خصوص آزادی» و نقد طالبوف بر قانون اساسی
هجری شمسی

۲۵ بهمن ۱۲۸۵

شاهنشاهی

۲۵ بهمن ۲۴۶۵

میلادی

۱۴ فوریه ۱۹۰۷

رویداد فرعی و زمینه‌ایفرهنگی و آموزشی

این ورقه بخشی از امضای متمم قانون اساسی است. ایضاحات طالبوف نقد همان قانون اساسی ۵۱ ماده‌ای است که متمم آمد تا شکاف‌هایش را پر کند.

خلاصه

انتشار رساله انتقادی عبدالرحیم طالبوف تبریزی در نقد نقایص قانون اساسی ۵۱ ماده‌ای. طالبوف اثبات کرد که نظام‌نامه اول تنها آیین‌نامه مجلس است نه قانون اساسی؛ زیرا تفکیک قوا، حقوق اساسی شهروندان و حدود اختیارات سلطنت در آن مسکوت مانده و امکان شکل‌گیری استبداد دوباره را پدید آورده است.

زمینه

عبدالرحیم طالبوف تبریزی، متفکر برجسته مقیم داغستان، در انتخابات دوره اول مجلس به عنوان وکیل آذربایجان برگزیده شد اما به سبب کهولت و هجمه تکفیر روحانیان مرتجع به خاطر کتاب احمد، از سفر به تهران انصراف داد و در زمستان ۱۲۸۵ رساله انتقادی «ایضاحات در خصوص آزادی» را نگاشت.

چه رخ داد

۱. نقد ماهیت قانون اساسی اول و غیبت حقوق ملت

طالبوف در رساله خود با صراحتی بی‌باکانه نوشت:

«قانون عبارت از احکام اداره دولتی است؛ اما قانون اساسی عبارت از آن قوانین است که در او حقوق پادشاه و رعیت معین است. این نظام‌نامه که الان در دست ماست، قانون اساسی نیست؛ فقط سندی است که ملت حق دارد به توسط وکلای خود در مصالح امور خودشان وضع قانون و مطالبه اجرای او را بکنند. سلّمنا، حقوق ملت تا یک درجه معین گشته، ولی حقوق دولت یا شخص پادشاه به قرار سابق مبهم مانده... منظور این است که در یک مملکت دو حکومت نمی‌شود. کوسه و ریش‌پهن در عالم نیست. سلطنت مشروطه و استقلال [مطلقه شاه] داعی خنده داخله و خارجه است. ما باید قانون اساسی داشته باشیم که در آن اصول حق پادشاه، تعیین مخارج درباری، حق مجلس وکلا، حق سناتور، حق وزرا، و حق استقلال دستگاه عدلیه واضح و معین و مشخص باشد.»

۲. تحلیل فلسفی عدل واقعی و پیشگیری از جرم

طالبوف در فصلی بدیع به کالبدشکافی مفهوم عدالت مدرن پرداخت و استدلال کرد که مجازات سنتی، تکرار ستم اول است: «معنی لغوی عدل میانه‌روی است؛ اما معنی حقیقی عدل استقرار حالتی است که اگر شخص بخواهد از میانه‌روی انحراف نماید نتواند. روح عدل سلب امکان تقصیر از مقصرین است... اگر کسی دزدی کرد شرعاً دست او را بریدند، تحصیل مال به صاحبش ممکن و تصحیح ید به سارق محال است؛ پس این عدل نیست، ظلم است. عدل حقیقی آن است که پیشگیری از امکان تقصیر بشود که نه تقصیر ممکن باشد و نه تنبیه او لازم گردد.»

پیامد

انتقادات طالبوف زمینه نظری نیرومندی برای روشنفکران فراهم آورد تا نگارش «متمم قانون اساسی» را در بهار ۱۲۸۶ در دستور کار قرار دهند.

سال‌شمار

  1. ۲۵ بهمن ۱۲۸۵

    شاهنشاهی ۲۵ بهمن ۲۴۶۵

    میلادی ۱۴ فوریه ۱۹۰۷

    نگارش رساله ایضاحات در خصوص آزادی

    تدوین نقد حقوقی نقایص قانون اساسی ۵۱ ماده‌ای در تمیرخان‌شورا.

داوری منابع

امیر خادم — ماجرای مشروطه
ماجرای مشروطه؛ گفتار بیست‌وسوم

طالبوف نوشت در یک مملکت دو حکومت نمی‌شود؛ سلطنت مشروطه و استقلال مطلق شاه مایه خنده است و حقوق ملت باید تصریح شود.

فریدون آدمیت — ایدئولوژی نهضت مشروطیت ایران
اندیشه‌های طالبوف تبریزی

آدمیت نشان می‌دهد که رساله طالبوف الهام‌بخش تدوین متمم قانون اساسی و گنجاندن فصل حقوق ملت گردید.

دوره

پادشاه

کسان

  • عبدالرحیم طالبوف تبریزینظریه‌پرداز مشروطه و آموزش عمومی؛ وکیل دورهٔ اول مجلس

    نگارش رساله فلسفی-حقوقی ایضاحات در خصوص آزادی در داغستان و نقد ساختاری نقایص قانون اساسی ۵۱ ماده‌ای.

  • سید حسن تقی‌زادهرادیکال مجلس اول؛ رجل بعدی دولت

    بهره‌گیری از آرای حقوقی طالبوف در مذاکرات کمیسیون متمم قانون اساسی بهارستان.

  • مرتضی‌قلی‌خان صنیع‌الدولهنخستین رئیس مجلس شورای ملی

    مطالعه و بررسی نقدهای وارده به متن ۵۱ اصل جهت آماده‌سازی متمم.

  • میرزا حسن‌خان مشیرالدوله (پیرنیا)حقوق‌دان؛ بانی مدرسه علوم سیاسی؛ دولتمرد مشروطه

    همکاری در تدوین متمم قانون اساسی بر پایه رفع نقایص مطرح‌شده.