اختر خبر کوتاه عثمانی و اروپا می‌داد. قانون جلسات ادعایی شعبه‌های آدمیت در شهرهای ایران را خلاصه می‌کرد: فلان سردار مهلت خواسته تا مالیات ندهد. استبداد ناصری را رسوا می‌ساخت و نپرداختن مالیات به حکومت بی‌قانون را روا می‌شمرد. نسخه‌ها از قفقاز و عثمانی قاچاق می‌شد و در محافل ژلاتین رونویسی می‌گشت.

«برخیز، ای انسان عاقل. قدرت تو نه این است که در ظلمت جهل خود را مشاهده می‌نمایی. برخیز، داخل آدمیت شو. در عالم انوار علم ببین در ازل چه وجود عالی بوده‌ای و حال در قعر چه نوع پستی ذیل افتاده‌ای. انسان در اول، پادشاه روی زمین بود، به جهت آنکه آدمیت را از دست نداده بود. انسان حال اسیر ذلت شده، به جهت آن که آدمیت را فراموش کرده است. ای انسان بیچاره، بیچارگی تو از غفلت تو است. اگر طالب قدرت هستی، آدم بشو.»