دربار دیگر بابیه را غائله محلی نمی‌دید. امیرنظام که امنیت تاج جوان را می‌خواست، حکم رسمی ارتداد را از مجتهدان گرفت. باب از چهریق به تبریز آمد. دانش اندک فقهی او در مناظره پیشین دستمایه تکفیر شده بود.

در ۱۸ تیر ۱۲۲۹ خورشیدی به فرمان امیرنظام باب را در تبریز تیرباران کردند. با مرگ او نسل اول رهبری حروف حی نیز به پایان نزدیک شد. دعوی از بابیت به قائمیت و در روایت پیروان به الوهیت رسیده بود؛ کالبد رهبر از میان رفت و میراث به نزاع جانشینان افتاد.

در ۲۴ مرداد ۱۲۳۱ سه بابی به کاروان شکار ناصرالدین‌شاه جوان حمله کردند و چند تیر به سوی او رها کردند. شاه زخم جدی نخورد. دو مهاجم همان‌جا کشته شدند و سومی زنده ماند. دیوان تا آن روز می‌پنداشت فتنه خوابیده است. حلقه‌های تهران را شکنجه کردند تا نام بدهند. طاهره را که پیش‌تر بازداشت شده بود به همین بهانه کشتند. همه حروف حی از میان رفتند.